به گزارش خبرنگار اتاق خبر ۲۴

اخبار بین امللی این روزها را که تورق کرده باشید حتما نام انتخابات کنیا را در تیتر اخبار زیادی دیده اید. برگزاری انتخابات، ادعای تقلب، ابطال انتخابات، رای گیری مجدد، درگیری در خیابان ها، ریخته شدن خون مردم به دست هم، ورود نیروهای امنیتی و سناریوی واضحی که هر کسی میداند آخرش چه می شود.

به هر حال آتشی در کنیا روشن شده است که دود آن به چشم مردم خواهد رفت. دعوای قدرت سیاستمداران که به ارضای حس قدرت طلبی آنان ختم خواهد شد ماحصلی مگر خیانان های لبریز از خون مردم و چیزی که به آن جنگ داخلی می گوییم نیست.

 

 

صفر تا صد انتخابات کنیا

انتخابات ریاست جمهوری کنیا جمعه شب ۱۱ آگوست با پیروزی اوهورو کنیاتا برای دومین دور پیاپی به پایان رسید. اما پس از اعتراض رایلا اودینگا به دیوانعالی این کشور، به دستور دیوانعالی، نتایج انتخابات فاقد مشروعیت دانسته شد و دستور به تجدید انتخابات صادر شد.

انتخابات ریاست جمهوری کنیا با ۵۴٫۲۷ صدم درصد آراء برای رئیس جمهور فعلی کنیاتا در مقابل ۴۴٫۷۴ صدم درصد آراء برای رقیبش رایلا اودینگا توسط کمیسیون انتخابات کنیا اعلام شد. این در حالی است که پیش از این رقبای کنیاتا بر تقلب و دستکاری آراء انگشت گذاشته بودند، با اعلام نتایج خشم مخالفان به اوج رسیده و خشونت‌ها و درگیری‌هایی را دربرداشت که صورت نایروبی به مانند یک شهر جنگ زده شبیه کرد.

انتخابات ریاست جمهوری کنیا توسط دیوان عالی این کشور به دلیل تخلفات در ۱ سپتامبر ۲۰۱۷ باطل اعلام شد و طبق دستور این دیوان طی دو ماه باید این انتخابات دوباره برگزار می کرد. اهورو کنیاتا، رئیس‌جمهور وقت، ابتدا این تصمیم دیوان عالی را پذیرفت و اعلام کرد که به آن احترام می‌گذارد ولی در یک سخنرانی در میان هوادارانش قاضیانی که این حکم را صادر کرده‌اند کلاهبردار نامیده‌است. رایلا اودینگا، رقیب رئیس‌جمهور وقت این روز را که چنین حکمی صادر شده‌است یک روز تاریخی برای مردم کنیا و مردم آفریقا نماید. این حکم باعث خوشحالی مخالفان اهورو کنیاتا و کشاندن آنها به خیابان ها شد.

شروع درگیری ها از همین خوشحالی های طرفداران ابطال انتخابات و رئیس جمهور سابق نشات گرفت و تبدیل به چیزی شد که در رسانه ها از آن به یک بحران تعبیر کردند.

 

 

حواشی مهمتر از متن در ماجرای دوبار انتخابات کنیا

ده سال پیش در پی انتخابات و خشونت‌هایی که به دنبال داشت ۱۱۰۰ نفر کشته و نزدیک به ۶۰۰ هزار نفر بی‌خانمان شدند و همین امر باعث شده‌است نگرانی تکرار این حادثه بعد از اعلام نتایج در میان ناظران ایجاد شود. با این حال معترضان از خشونت کم نگذاشتند.

رایلا اودینگا این انتخابات را مهندسی شده توصیف کرد و درصدد پیگیری آن از طریق مراجع قضایی می‌باشد، وی به این شکل این شمارش آرا را به رسمیت نشناخت.

کمیسیون انتخابات کنیا ادعای مخالفان را نادرست خوانده و بر منصفانه و آزادانه بودن انتخابات صحه گذاشت.

مخالفان دولت کنیا را متهم به تروریسم دولتی کردند و گفتندکه با ادامه اعتراضات خود، انتخابات را باطل خواهند کرد. در همین حال جیمز اورنگو یکی از رهبران مخالفان روز شنبه ۱۲آگوست از معترضان خواست آرامش خود را حفظ کنند. وی همچنین تأکید کرد برای ابطال انتخابات معترضان به دادگاه مراجعه نخواهند کرد.

شنبه ۱۲ آگوست ۲۰۱۷ جیمز اورنگو یکی از رهبران مخالفان مدعی شد ۱۰۰ نفر توسط نیروهای دولتی کشته شده‌اند و دولت را به تروریسم دولتی محکوم کرد ولی هیچ‌کدام از این اتهامات مستند نیست. مخالفان هواداران رئیس جمهور را به هک سیستم شمارش آرا متهم کرده‌اند ولی این ادعا توسط کمیسیون انتخاباتی کنیا رد شد.

یکی دیگر از حواشی مهم انتخابات کنیا استعفای یک مسئول انتخاباتی در بین مدت دو انتخابات بود که دلیل این امر توسط وی عدم اعتماد به برگزاری سالم انتخابات دوم مطرح شد.

در این بین افراد زیادی توسط نیروهای دولتی وهمچنین به دست معترضان کشته شدند که اعداد دقیقی از این کشته ها در دسترس نیست.

علی رغم اینکه در این انتخابات افراد خارجی مانند جان کری ناظر انتخابات بودند اما باز هم معترضان معتقد به لزوم غربالگری ناظران هستند.

زمزمه های برگزاری سومین انتخابات از جانب جناح هایی که باز هم از نتیجه حاصل شده راضی نیستند به گوش می رسد که ظاهرا دیگر حاکمیت کنیا بنای سازش با معترضان را ندارد. رهبر مخالفان دولت کنیا با انتقاد از نحوه برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در روز پنجشنبه ۲۶ اکتبر در این کشور، برگزاری انتخابات جدید ظرف ۹۰ روز آینده را در کنیا خواستار شده بود.

 

 

افول مشارکت در انتخابات دوم بعد از ۶۰روز

انتخابات مجدد ریاست جمهوری کنیا پنجشنبه ۲۶ اکتبر در ۴۳ منطقه از ۴۷ منطقه تعیین شده برگزار شد ولی در مناطق تحت اختیار مخالفان به دلیل نا آرامی و هرج و مرج، به تعویق افتاد.

«ویلیام روتو» روز یکشنبه مخالفان را متهم به ایجاد اخلال در انتخابات متهم کرده و می‌گوید که انتخابات در شرایط کاملا آزاد و عادلانه برگزار شده است.

در پایان انتخابات اول، کنیاتا با کسب ۵۴٫۲۷ درصد آراء به عنوان پیروز انتخابات اعلام شد و رقیب او رایلا اودینگا نیز ۴۴٫۷۴ آرا را به دست آورد اما دادگاه عالی این کشور در اول سپتامبر و به دلیل تقلبات گسترده، حکم به باطل شدن نتایج این انتخابات داد و اعلام کرد که انتخابات جدید پس از ۶۰ روز برگزار خواهد شد.

شهروندان کنیا در حالی برای دومین بار به پای صندوق‌های رای رفتند که رایلا اودینگا، رئیس مخالفان دولت بار دیگر شرکت در این انتخابات را تحریم و اعلام کرده بود که کمیسیون انتخابات نتوانسته است هیچکدام از افراد کلیدی را که باعث ایجاد تقلب در اولین انتخابات شده بودند، تغییر دهد. اودینگا پیش از این نیز سه بار در سال‌های ۱۹۹۷، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۳ میلادی نامزد انتخابات ریاست جمهوری این کشور شده بود اما هر بار شکست خورده بود.

 

 

بحرانی که به خاطر عدم تمکین به قانون رخ داد

آنچه که از فضای عمومی سیاسی در کنیا دریافت می شود معادله ای را در مقابل ما ترسیم میکند که هرداده ای را وارد آن کنیم به پاسخ واحد خواهیم رسید. اولین انحرافی که در به وجود آوردن بحران کنیا نقش کلیدی داشت انعطاف به خرج دادن مقابل تقاضای گزاف رهبر مخالفان بود. سازش حاکمیت با مخالفان و دادن فرصت دوباره برای رقابت در انتخابات به فاجعه ای تبدیل شد که قربانی اول آن مردم بودند. این درحالی است که به هیچ وجه به صورت متقن از تخلف انتخاباتی صحبت به میان نیامد و این ادعا، ادعا ماند.

ایراد دیگری که به این تصمیم گیری وارد است عدم صیانت از رای مردم است. وقتی غالب مردم یک جامعه با سیستم حکومت داری دموکراسی شخصی را به ریاست جمهوری برگزیده اند، مقامات قضایی در حفظ این انتخاب مسئولیت سنگینی دارند.

شاید آنچیزی که باعث شد مخالفان و معترضان صحبت از انتخابات سوم به میان بیاورند کوتاه آمدن برای اولین بار بود. به نظر میرسد تحریم مجدد انتخابات در ایام نزدیک به برگزاری انتخابات دوم موید خوبی برای مدعای بالاست.

این را هم در نظر بگیرید که هیچ چیز به اندازه مشارکت پایین در یک انتخابات بر عزت و اقتدار یک جامعه سیاسی نمی افزاید. چیزی که به دست یک انتخاب ناصحیح از جانب سیستم قضایی کنیا از دست این کشور رفت.



لینک منبع

برچسب ها :