به گزارش خبرنگار اتاق خبر ۲۴

همگان می گویند، توافق هسته ای اگر چیزی هم نداشت، درس عبرتی بود برای برخی تا باور کنند نمیتوان به آمریکا اعتماد کرد. البته این واکنش درستی است، اما در این میان سیاست و درایت مسئولین و مدیران ما که سال های زیادی در مناصب گوناگون مسئولیت داشته اند، در چنین مقطعی کجا بود؟ هزینه هایی که بابت آن توافق صرف شد چه میشود؟

برخوردهای مشابهی همچون مذاکرات هسته ای با ایران برای محدود کردن برخی کشورها همچون لیبی در دوران معمر قذافی انجام شد که میتوانست برای ایران عبرت باشد.

لیبی با فشارهای آمریکا تن به خواسته های ایالات متحده داد و همه تأسیسات هسته ای خود را نابود کرد و تحویل آمریکایی ها داد.

پس از آن که تأسیسات هسته ای لیبی برچیده شد، هواپیماهای آمریکا حتی مکان های استقرار سایت هسته ای لیبی را بمباران کردند تا اثری از آن باقی نماند.

ماجرای مهار لیبی از آنجا آغاز شد که یک فروند هواپیمای پان امریکن با ۲۵۹ مسافر بر فراز آسمان اسکاتلند در سال ۱۹۸۸ منفجر میشود، آمریکا دولت قذافی رهبر لیبی را مقصر این سانحه می داند، پرواز لاکربی یک سناریو بود تا آمریکا بتواند لیبی را نابود کند.

فشارها و تهدیدات از آن زمان به بعد افزایش می یابد، آمریکا با وعده های سر خرمن خود به لیبی قذافی را فریب می دهد.

رهبر لیبی تن به همه خواسته های آمریکا می دهد، حتی با پیشنهاد آمریکا انفجار هواپیمای مسافربری پان امریکن را بر عهده میگیرد.

 

قذافی اوباما

 

اما چنین اقدامی پایان کار نبود، خواسته های آمریکا افزایش یافت، فشارها با نفوذی که ایالات متحده بر سازمان ملل داشت، فزونی یافت، چند قطعنامه علیه لیبی صادر شد و در هر یک از آنها خواسته های آمریکا نمایان بود. سرانجام ۱۹ دسامبر ۲۰۰۳ بود که قذافی در همان راهی افتاد که امریکا آن را هموار کرده بود.

دولت لیبی سرانجام تسلیم می‌شود و در بیانیه‌ای اعلام می‌کند نه تنها تجهیزات هسته‌ای، نظامی، موشکی و شیمیایی خود را تسلیم خواهد کرد بلکه با امضای پروتکل الحاقی، نظارت‌های بیشتر آژانس انرژی اتمی و بازرسان تسلیحات شیمیایی را می پذیرد و علاوه بر این‌ها، برد موشک‌های خود را نیز به ۳۰۰ کیلومتر کاهش خواهد داد.

با این بیانیه قذافی حکم نابودی خود و کشورش را امضا کرد، آمریکا نخست تأسیسات هسته ای نابود شده را بمباران کرد.

وعده های داده شده را در قبال لیبی انجام نداد و زمانی که فضای سیاسی کشورهای عربی به پر تنش شده بود و می رفت خیزش های اسلامی علیه حکومت های دیکتاتوری به ثمر برسد، به انحراف آنها پرداخت و با دخالت مستقیم در لیبی با مجوز سازمان ملل، قذافی را سرنگون کرد و اکنون هم شرایط در این کشور پس از سال ها از سرنگونی قذافی و مرگ او بسیار بغرنج است.

قذافی پیش از مرگ به خاطر پیمان شکنی های آمریکا فریاد اعتراض بلند می کند اما دیگر دیر شده است.

قذافی رسماً از اعتماد به آمریکا ابراز پشیمانی کرده و سرنوشت کشورش را عبرت و الگوی مناسبی برای دیگر کشورها در مسیر ارتباط با آمریکا معرفی می‌کند. او گفته است؛ «این عادت آمریکایی‌هاست. آنها فقط به منافع خودشان فکر می‌کنند. آمریکا باید به تعهداتش عمل کند تا کشورهایی مثل ایران و کره‌شمالی با مشاهده رفتار آمریکا با لیبی تصمیمات دیگری نگیرند.»

سرانجام قذافی در سال ۲۰۱۱ با حمله نیروهای آمریکایی و ناتو سرنگون و به دست معارضین کشته می شود تا سرنوشت او درس عبرتی باشد برای همه دنیا.

 

مرگ قذافی

 

لیبی نمونه زنده و حاضر مقابل دیدگان افکار عمومی دنیا قرار دارد تا هیچ کشوری تن به معامله با آمریکا ندهد.

در آن سوی دنیا نمونه دیگری وجود دارد که توانسته علیرغم همه فشارهای اقتصادی و سیاسی به مقاومت خود ادامه دهد و آمریکا را با چالش جدی روبرو کند.

کره شمالی سالهاست که مقابل آمریکا ایستاده و همچنان به رفتارهای غیر قابل پذیرش این رژیم بی تفاوت است.

کره شمالی همچنان به ارتقاء سیستم موشکی خود ادامه می دهد و آزمایشهای هسته ای خود را نیز انجام می دهد و هیچ توجهی به تهدیدات آمریکا ندارد.

آمریکا نیز هیچ واکنشی نمی تواند علیه او انجام دهد به غیر از این که کشور کوچکی همچون کره شمالی را تحریم های سختی کند. اما باز این تحریم ها نتوانسته کره شمالی را به زانو در آورد، مردم و مسئولین این کشور به خوبی می دانند که نمی توانند به آمریکا اعتماد کنند و پیشنهاد مذاکره آنها را بپذیرند.

آنها، هم تجربه لیبی را دارند و هم تجربه توافق هسته ای ایران را، به همین خاطر تن به مذاکره با آمریکا نخواهند داد.

اما جمهوری اسلامی ایران همچون لیبی تن به همه خواسته های آمریکا داده است و پیشرفت های موشکی خود را تعطیل نخواهد کرد.

اگر ایران با مذاکرات هسته ای، خواسته آمریکا در این زمینه را برآورده کرده است، بدعهدی و بدقولی های آمریکا این اجازه را نمیدهد که بخواهد حتی درباره ادامه مذاکرات فکر کند.

اگر ایران همچون لیبی هر آنچه که مولفه قدرت و اقتدار او است، به آمریکا واگذار کند، بدون شک سرنوشتی بدتر از لیبی در انتظار است.

اکنون هم که آمریکا از اجرا کردن نیات پلید خود واهمه دارد، به خاطر وجود ظرفیت هایی است که در سال های پس از انقلاب به دست آمده و نتوانسته است آنها را از بین ببرد.



لینک منبع

برچسب ها :